Dag 10, 28 juli, Kuala Tahan, Taman Negera

Wederom weer vroeg opgestaan want vandaag stond op de planning een lange tocht van 9 a 10 KM. Deze keer dus geen pauze om extra water in te slaan dus met beide 3,5 Liter water en beide een blikje cola (suiker is goed, geloof me) op de rug de jungle ingerend. Het eerste stuk kwam overeen met het eerste stuk van gister maar na 1 KM splitste het pad zich en gingen we het minder toeristische pad in. De Lonely Plantet had het stuk omschreven als “mostly flat” maar dat spreken we toch echt tegen. Continu stijgen en dalen en rivierbeddingen oversteken en weer opnieu stijgen en dalen en rivierbeddingen oversteken.

Wel 2 Argussen gezien (pauw achtige vogels), en uiteraard weer bloedzuigers en giant ants. En een Paul en Kirsten (met deze Nederlanders zaten we in de trein en hebben we een taxi gedeeld, ze hadden een 2 daagse tocht gelopen) ze waren op de terugweg van hun tocht en hadden een ernstig tekort aan water (dus wij hebben ze een liter gegeven).Deze keer geen apen maar een wild ZWIJN! In eerste instantie liep ik er langs waarna Rik me terugriep. (Ik heb nog moeten rennen want het zwijn liep in een rivierbedding en ik was aan de ene kant en Rik aan de andere kant) We wouden wel bij elkaar staan, vooral omdat we niet wisten hoe lief meneer Zwijn was.

Meneer Zwijn dus in de rivierbedding en wij aan de zijkant en afwachten wat het zwijn zou doen (ik (Maudy) weet dat zwijnen best gevaarlijk kunnen zijn (al helemaal met jongen maar dat had deze gelukkig niet) en dat ze nogal eens mensen aanvallen en omverlopen indien ze worden gestoord. Zwijn ging lekker door met omploegen en gedurende de 10 minuten dat wij keurig hebben gewacht op het zwijn heeft hij ons een keer onderzoekend aangekeken een beetje gedreigd (zo'n blik met als jullie lief blijven staan en me niks doen dan doe ik jullie ook niks oke?) en daarna ging hij de jungle weer in. Pffieuw toch wel spannend zo'n best groot zwijn.

30 meter verdop stuitte we opeens op een aantal rieten hutjes (waren we al voor gewaarschuwd door Paul en Kirsten) maar gelukkig waren ze verlaten en hoefden we ons niet schuldig te voelen voor het verstoren van de mensen (het pad liep recht door het dorp). Inmiddels hadden we zo'n 4 uur gelopen en moesten we nog 2 uur volgens de kaart, nou echt niet! Na 2 uur begonnen onze benen te protesteren en hadden we best wel honger dus hebben we onze koekjes rantsoen aangevallen. En daarna nog 2 uur moeten wandelen. Om kwart voor 4 kwamen we aan bij onze eindbestemming (een verlaten soort Lost plek middel in de jungle, hier stonden een paar netjes onderhouden hutten waar mensen konden overnachten en een aantal verotte en spookhuizen. Creepy!

Om half 5 zouden we worden opgehaald door een bootje die ons terug zou varen (30 minuten varen).

Schoenen uitgedaan en onzelf gecheckt op bloedzuigers (eindscore 0! woohoo) en slippers aangedaan, daarna naar de steiger (die ook half verrot was) gelopen en met onze benen in het water gebungeld, totdat we werder aangevallen door vissen, ieks.

Bij nader inzien bleken het lieve mini vissen te zijn en hebben we ze onze laatste koekjes gevoerd (opeens een school van 100 vissen). Goed vermaak en op z'n Aziatisch kwam ons bootje een half uur te laat (zou niet weten wat we hadden moeten doen als de boot helemaal niet was gekomen, want we hadden geen bereik en niet voldoende water om ruim 11 km terug te lopen). En mochten we een half uur genieten van een prive tocht per boot over de rivier, een hele leuke en onvergeetelijke ervaring!

Eenmaal terug in het dorp een boot voor de volgende dag geregeld, gedouchd en avondgegegeten bij de rivier.