Dag 3, 21 juli, Georgetown Penang

Haha, leuk dat tijdverschil. Moeite met wakker worden. Maar we zijn er en dus geen minuut verspillen! Douchen (een twee tot drie maal daagse gebeurtenis), aankleden en rond een uur of negen buiten. De Lonely Planet heeft een goede wandelroute uitgestippeld om de stad te verkennen, wat als eerste op onze to do list staat (eten hadden we nog geen behoefte aan, kom op, het was drie uur 's nachts volgens onze buiken). Een wandeling van slechts drie kilometer die ons langs oude coloniale panden (uit het Engelse tijdperk), door little India naar little China zou voeren. 'Little' is trouwens een beetje understated, heel deze stad is een grote combinatie van Chinees, Indisch en Malay. In bepaalde gebiedjes zijn er echter grotere concentraties van het een of het ander.

Je zou verwachten dat een aziatische stad aan het water een schitterende waterkant heeft... is niet zo. Niet geheel indrukwekkend (geen strand, wel palmbomen) maar wel mooie oude gebouwen die ooit door de Engelsen zijn geplaatst. Grote, statige en vooral protserige gebouwen die rijkdom uistralen.

Kruis twee straten stad inwaarts en je bevind je midden in Mumbia. Felle kleuren, curry geuren en slechte muziekstukken uit de cd winkels worden om je oren gesmeten (net als de brommers en waar wij iets meer verbaasd over zijn, autos).


Zak nog twee straten verder en je bereikt een kruispunt dat Georgetown als beste omschrijft. Kijk naar het zuiden en je ziet een grote Chinese bijeenkomsthal en rijen Chineese winkeltjes. Kijk naar het noorden en je ziet een Indische tempel met daarnaast Indische cafetjes en kijk naar de overkant en je ziet Malaysische eettentjes, cafes en winkeltjes. Kijk de straat naar het westen in en er staat een grote Moskee. Dit op een gebied van een paar honderd vierkante meter!

We lopen nog wat verder de stad in en worden door de Lonely Planet aangeraden om een klein steegje in te lopen dat er vooral heel erg saai uit ziet. Omdat we dat boek enigszins als Bijbel hebben verklaard doen we het toch. Een hoekje om en ineens staan we voor een schitterende Chinese tempel, met prachtig gedetaileerde ornamenten en vooral veel goud(verf). Dit soort plekken zitten dus overal om ons heen verstopt zonder dat je ze in eerste instantie ziet, goed rondkijken (en vooral altijd even om het hoekje kijken) levert veel meer op dan je zou verwachten.


Verder sjokkend, langs een grote groep Chinesen die briefjes (nep) geld en wierrook branden weer richting Lebuh Chulia (de straat van ons hotel, met een hele boel goede eettentjes en cafes gelopen.

OK, nu hebben we wel honger. We worden toegeroepen door een Malasier die ons dolgraag 'famous chicken rice' wil voorschotelen. Doen we, klinkt goed. Was het ook! In een tentje waar menig toerist denkt dat hij een langzame (buik)pijnlijke dood zou sterven hebben we echt fantastisch gegeten voor een euro of twee-en-een-half. We zijn hier in Maleisie makkelijker met het eten op straat dan in Vietnam, voornamelijk omdat het veel lekkerder is (echt veel lekkerder), maar ook omdat overal wordt gezegd en geschreven dat het veelal veilig is.

Eventjes terug naar het hotel om te vragen hoe de bussen werken. Na wat uitleg naar een groot busstation gelopen om de bus naar Penang Hill te pakken. Dit is een heuvel van rond de 850 meter hoog die uitkijkt over de stad. Goede, moderne bus met gratis Wifi en airco, altijd welkom. Onze taktiek voor het bepalen of we er zijn of nog niet en waar we zoal moeten uitstappen liet ons in de steek. Ervan uitgaande dat de andere twee toeristen in de bus ook naar de berg gingen en wel wisten waar ze heen moesten, en dus op de juiste plek zouden uitstappen dachten wij er goed aan te doen om hen te volgen. Eh, ze wisten wel waar ze heen gingen en waar ze uitstapten, maar helaas was dat niet echt waar wij wilden zijn. Geeft niet, half uurtje gewacht en de volgende bus gepakt tot waar wij wel moesten zijn (wat uiteindelijk maar een kwartiertje lopen had geweest).

Treintje naar boven (steil!) en de verkoelende lucht in (een graad of vijf minder dan in de stad, maar vooral minder vochtig). Zeer mooi uitzicht, hoewel het wel een beetje mistig was. Zie fotos! Verder op de berg wederom een tempel, maar niet heel veel ander boeiends.

Treintje naar beneden, richting hotel om even te douchen en andere kleren aan te trekken. Wat toch wel ons ritme is, schone kleren 's avonds al aan zodat je de avond enigszins droog bent (en die kleren kan je de volgende dag dan weer gebruiken, tot de avond). Op zoek naar eten... leuke drukte op straat gevonden en bij een mobiel karretje middels wijzen en handgebaren ons eten besteld. Heel erg lekker maar vooral ook een heel erg leuke ervaring, tussen de locale mensen met stokjes een of andere Mee met curry naar binnen slurpen.


Totale kosten, 6 Ringit, oftewel 1 euro 50. Dat geeft ons mooi wat extra geld om een biertje te drinken die avond, want die zijn hier (in dit vooral Islamitische land) best duur (zo'n twee euro).

Tijdens het biertje besloten wat we de volgende dag zouden doen, een tocht door de jungle in het Penang National Park. Goed uitzicht!