Vandaag een reisdag (pfff….). Allereerst om half 12 een pcik-up door een auto die ons naar het busstation zou brengen. Eenmaal opweg werd duidelijk dat de beste man de bustickets niet had (hij had gehoord dat wij ze al hadden) dus moesten we nog even snel langs het café waar we alles hadden geregeld. Nadat we onze bustickets hadden doorgereden naar het busstation, onderweg kregen we ook nog een andere maleisier aan boord (vriend van chauffeur) en hij had allemaal tips over onze volgende stop in Kuching (Hij had 8 jaar in Kuching gewoond).
Op het busstation chaos. Om 12:30 zou onze bus vertrekken vanaf welk platform, geen idée! Later werd duidelijk platform 2 of 3 maar ergens anders had ook gekund, Onder de andere toeristen (weer veel Nederlanders, WAT DOEN DIE ALLEMAAL HIER?!?) ook verwarring, uiteindelijk maar bij elkaar gaan staan al seen stelletjes pinquins en het gewoon maar afgewacht (op een gegeven moment moet iemand zich toch zorgen gaan maken over 8 rare blanken) en 30 minuten te laat kwam onze bus op z’n dooe gemak aanrijden.
Met de bus zijn we naar het vliegveld van Kuala Lumput gereden om daarvandaan te vliegen naar Kuching op het eiland Borneo. Het was nog heel even spannend of we onze vlcuht wel gingen halen. Want om 1 uur reden we weg van Melaka (half uur te laat), daarna zo’n 2 a 3 uur rijden naar het vliegveld (met 3 uur rijden zouden we om 4 uur op het vliegveld zijn) en om 4 uur moest onze baggage al zijn ingechekt! Paniekkk (beetje dan).
Maar gelukkig we hebben het allemaal gehaald. Daarna een vlucht van 2 uur.
In Kuching een taxi genomen naar on luxieuze ***** sterren hotel (overduidelijk niet volgens westerse normen). We hadden een geniale aanbieding gevonden op internet en dan is de keuze tussen een budget/midrange hotel of een luxieus hotel voor hetzelfde geld snel gemaakt.
Ingechecked, spullen op bed gegooid en de stad ingewandeld.
LEEG! Echt geen enkele kip of wat dan ook op straat! Eettentjes dicht, niemand aan het water, geen open restaurants, geen auto’s echt heel erg raar. Achteraf denken we omdat dit de eerste dag van de Ramadan was.
Bij een parkje nog een babypoesje in paniek gevonden (hij was z’n mama kwijt, echt heel erg zielig) helaas konden we niks voor hem doen en we konden ook geen water of eten achterlaten omdat alles dicht was. Morgen toch maar voer kopen en kijken of hij er nog is of dat hij z’n mama hopelijk heeft teruggevonden.
Was toch al laat en we hadden ergens (met veel moeite) wat eten en drinken gekocht en daarna terug naar het hotel gegaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten